1. Zacznij od identyfikowalności
Sprawdź nazwę związku, numer partii, datę analizy i oznaczenie próbki. Bez zgodnego numeru partii dokument może dotyczyć zupełnie innego materiału.
2. Zobacz, co faktycznie zbadano
HPLC opisuje udział głównego piku w badanej próbce. LC–MS pomaga potwierdzić masę i tożsamość związku. To uzupełniające się informacje, nie zamienniki.
3. Szukaj danych źródłowych
Najbardziej użyteczny COA pokazuje chromatogram, widmo, warunki metody i podpis lub identyfikator laboratorium. Sam procent bez wykresu daje mało kontekstu.
4. Pamiętaj o granicach
COA nie potwierdza automatycznie sterylności, poziomu endotoksyn, prawidłowego transportu ani bezpieczeństwa zastosowania biologicznego. Do tego potrzebne są osobne badania.